مفهوم حقيقى صراط مستقيم در قرآن مجيد گاهى واژه‌هايى به كار رفته است كه مصداق اتمّ و اكملش براى عقول قابل درك نيست و بدون ترديد بايد منظور اصلى از آن واژه‌ها را از پيامبر و خود اهل بيت عليهم السلام - كه معلّمان قرآن و بيان كنندگان مفاهيم آن هستند - تعليم گرفت كه روايات مهمّى بيان كنندهء عمق آن واژه‌ها از قول اهل بيت عليهم السلام هستند . از واژه‌هايى كه در قرآن مجيد زياد به كار رفته ، واژهء « صراط » است و آنچه ما از كلمهء صراط مىفهميم چيزى جز راه نيست اينكه اين راه چيست و از كجا تا به كجاست و كميت و كيفيت آن چگونه است و به چه صورت بايد در اين راه قرار گرفت و حركت كرد ، از واژهء صراط قابل دريافت نيست . به اين خاطر پيامبر و اهل بيت عليهم السلام از جانب خدا عهده‌دار بيان اين حقايق هستند كه بدون كمك گرفتن از دانش گستردهء آنان نسبت به قرآن ، مراجعه به قرآن گمراهى و ضلالت است چرا كه : « هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ . . . » « 1 » . اوست كه در ميان مردم بىسواد ، پيامبرى از خودشان برانگيخت تا آيات او را بر آنان بخواند و آنان را [ از آلودگىهاى فكرى و روحى ] پاكشان كند و به آنان كتاب و حكمت بياموزد و آنان به يقين پيش از اين در گمراهى آشكارى بودند . . .

--> ( 1 ) - جمعه ( 62 ) : 2 .